Rozważanie Słowa Bożego przygotowane przez Kongregacje do Spraw Ewangelizacji Narodów na 03.10.2019

Księgi Ezdrasza i Nehemiasza opisują ważne chwile odrodzenia  wspólnoty Ludu Bożego po wygnaniu babilońskim.  Nawet wśród nieszczęść i cierpienia, plan Boga, ogłoszony już u proroka Izajasza 55, 12-13, zostaje zrealizowany nawet poprzez decyzje pogańskiego króla. 

W księdze Nehemiasza, dzieło odbudowy świątyni i miasta Jerozolimy spełnia się w reorganizacji społeczności według nauki Prawa, przy szerokim udziale członków wspólnoty, w święto poświęcenia „domu Bożego” i w ludziach przez zobowiązanie do zachowania przymierza. Uroczyste celebrowanie liturgii opisane  w dzisiejszym czytaniu, jest niezwykle  istotnym krokiem w procesie odbudowy wspólnoty na ziemi ojców.

W pierwszy dzień święta, liturgia słowa odbywa się na zewnątrz, ponieważ cała ziemia ojców była świętą przestrzenią, zwłaszcza miasto Jeruzalem, a księga Tory była bardziej znacząca niż świątynia i jej poświęcenia. Ezra, kapłan i uczony w Piśmie, musiał  być widzianym i słyszanym przez wszystkich, gdy głosił Prawo Mojżesza. 

Inna grupa,  Lewici, miała za zadanie przeczytać księgę Prawa i wyjaśnić ludziom jej znaczenia. Słuchający reagują na słowo Pana płacząc, to znak prawdziwej pokuty, przede wszystkim za bluźnierstwo i odrzucenie Jego miłości i miłosierdzia. Słowo Pańskie dzięki Bożej łasce  dotarło do serc wszystkich słuchających i wprowadziło ich na ścieżkę nawrócenia. Ta liturgiczna celebracja reprezentuje znacznie więcej niż historyczne wydarzenie: staje się przykładem do naśladowania dla każdego pokolenia wierzących.  Smutek i żałoba przemienione zostają w radość z odkrytego na nowo słowa Pańskiego; ci, którzy wyjaśniają ludziom to słowo, musza pomóc przekształcić pokutę w radość. Sam gubernator Nehemiasz podczas liturgii wzywa do uroczystego bankietu. Wszystko co zostanie podane będzie podzielone nawet wśród tych, którzy nic nie przygotują.  Dzielenie się, jako znak komunii, jest źródłem radości i świadczy o tym, że Słowo Pana zostało przyjęte w umyśle, sercu i życiu.

Wyznaczenie przez Jezusa siedemdziesięciu lub siedemdziesięciu dwóch uczniów, którzy reprezentują każde z dwunastu plemion Izraela, ma miejsce zaraz po jego wezwaniu Dwunastu (zob. Łk 9, 1–6). Obie misje mają charakter pomocniczy i przygotowują do osobistej podróży Jezusa. Przygotowanie do misji zawiera w sobie przynależności do wspólnoty uczniów Jezusa w szerszym tego słowa znaczeniu, nawet wśród nie-Żydów.  W pierwszej wspólnocie swoich uczniów sam Jezus zaczyna wyjaśnianie Pism ( Łk 24, 44–48).

Powierzając uczniom misję głoszenia królestwa Bożego, Jezus mówi także o metodach tej misji: ekwipunku i praktyce( Łk 10, 1-11).  Oferuje praktyczne wskazówki by zostać w obrębie ówczesnej kultury, ale także nalega o pilność (Łk 10,4).  Misja jest realizowana przez nielicznych i są oni narażeni na wiele niebezpieczeństw.  Niosą ze sobą przesłanie pokoju które wywoła gesty życzliwości na korzyść zarówno ewangelizatorów, jak i ewangelizowanych. Najważniejszym celem jest głoszenie królestwa Bożego.

Jak to się działo wtedy w palestyńskim świecie, tak będzie zawsze w każdej części świata i do jego końca. Instrukcje Jezusa o tym, jak uczniowie maja  zachowywać się, gdy odmawia się im gościnności gdy głoszą  królestwo Boże także ma wielkie znaczenie dla misji. Zastosował to w praktyce Paweł i Barnaba w obliczu sprzeciwu społeczności żydowskiej ( Dz 13,44 — 51).

Jezus zapewnia swoich misjonarzy, że kiedy zostaną odrzuceni przez słuchających. Biorąc pod uwagę odrzucenie i prześladowanie przez wzgląd na Jezusa może to stać się okazją dla misjonarza, aby przyłączyć się do Paschy swego Mistrza. Wykonując tylko  wole Ojca tak jak to zrobił Jezus  .

Ocena,  czy miasto w którym objawił się Syn Boży zostanie zbawione, jest tylko w gestii samego Boga. Nikt nie może przewidzieć potępienia. Misjonarz  powinien płonąć  miłością do całego świata, szukać każdego, tak aby każdy usłyszał Dobrą Nowinę i został zbawiony.  

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *