Rozważanie Słowa Bożego przygotowane przez Kongregacje do Spraw Ewangelizacji Narodów na 06.10.2019

Dzisiejsza Ewangelia przedstawia nam znaczenie wiary i naszą rolę jako sług Bożych. 

Na prośbę o powiększenie wiary (pobożne życzenie o duchowy wzrost), Jezus podaje przykład dwóch bardzo przeciwnych obiektów: nasionka i wielkiego drzewa. Używając takiego porównania Jezus przekonuje nas, że wiary nie można zmierzyć w ludzkich kategoriach, że wymyka się ona poza naszą logikę. Wiara to najwyższe zaufanie Bogu i Jego działaniu. Każdy z misjonarzy na pewno widział działanie Bożej łaski w sytuacjach kiedy najmniej się tego można było spodziewać. Dzisiejsza Ewangelia zaprasza nas by patrzeć dalej niż nakazuje ludzkie myślenie, ludzkie przewidywanie. Bóg działa poza tym. 

Ewangelista Łukasz nazywa Dwunastu, których Jezus wybrał na początku swojej działalności „Apostołami”. To słowo oznacza ” posłany”. 

Cóż to oznacza być „posłanym” dzisiaj? W pokorze musimy przyznać się do braku wystarczającej wiary w powodzenie naszej misji ewangelizacyjnej w dzisiejszym świecie. Jezus dziś nie mówi do nas „Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: „Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze, a byłaby wam posłuszna”. Niemożliwym jest mieć wiarę w zniknięcie góry, gdy brakuje nam najważniejszej wiary w Jezusa Chrystusa, który zmartwychwstał i żyje w swoim Kościele. 

Czym jest pragnienie czynienia cudów przed tłumem, uzdrawiania chorych czy nawracania pogan? Jezus uczynił wiele cudów przed swoimi uczniami i mimo to nie wzrosła ich wiara w Niego. Najważniejsze to mieć odwagę i pokorę wołać do Pana o pomoc – ” Wierzę! Zaradź memu niedowiarstwu”.

Każda Eucharystia jest spotkaniem ze zmartwychwstałym Panem i błaganiem by spotkać Go w naszym życiu w dzisiejszym świecie. 

Zaraz po słowach Jezusa o cudach tych którzy mają wiarę, przypomina On, że każda działalność misyjna jest przede wszystkim naszym najważniejszym obowiązkiem. Wypełniamy to do czego Bóg nas powołał. 

Jezus uczy nas dziś, że gdy wykonujemy to do czego Bóg nas zaprasza, zawsze powinniśmy odpowiadać „Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać”. Takie myślenie pomaga bardziej uświadomić sobie, że wszelka działalność misyjna jest zależna od naszej wiary i zaufania Bogu. Nasza relacja z Nim jest najważniejsza. 

Poprzez codzienne wydarzenia Jezus pokazuje nam, że nagroda za bycie Apostołem jest nieadekwatna do tego co spotykamy w rzeczywistości. To powinno nas zbliżać do tajemnicy jaką jest Bóg i do wielkości dzieła do którego nas powołał – szerzenia Królestwa Bożego. 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *