Rozważanie Słowa Bożego przygotowane przez Kongregacje do Spraw Ewangelizacji Narodów na 19.10.2019

W dzisiejszej Ewangelii Jezus przewiduje rożne sytuacje, w których apostołowie będą świadczyli o Nim, nawet we wrogich okolicznościach. Jezus zapewnia swoich naśladowców, że świadectwo dane w doczesnym życiu będzie prowadziło do nieba. Tak jak oni rozpoznają Syna Bożego w Nim tak On rozpozna ich w niebie. Chwile przed tym Jezus przekonuje uczniów by mieli odwagę i pewność w czasach prześladowań. Nie obiecuje życia w spokojnych idyllicznych okolicznościach, ale wskazuje im prawdziwe źródło wolności: pokonanie strachu czego źródłem jest zwycięstwo Jezusa nad śmiercią.

Momenty gdzie świadkowie Jezusa będą publicznie potwierdzać wiarę w Niego jako Zbawcę, będą kluczowe podczas Sadu Ostatecznego, gdzie Jezus jako Syn Człowieczy będzie ich adwokatem i obrońcą.

Słowa Jezusa, że bluźnierstwa przeciwko Duchowi Świętemu nigdy nie będą wybaczone, wydają się zaskakujące. Szczególnie w świetle przypowieści o synu marnotrawnym, gdzie wyostrzona jest prawda o wybaczeniu grzechów.

Naśladowcy Jezusa zaprą się Go – jak widzimy na przykładzie św. Piotra, który mimo że był pierwszym z apostołów, nie przyznał się do swego Nauczyciela.

Św. Piotr zaparł się Go ponieważ nie dokonała się jeszcze Ofiara i zmartwychwstanie, jak również nie został zesłany Duch Święty.

Ale Piotrowi zostało wybaczone słowami miłości Zmartwychwstałego Jezusa, pokój z wami”. Po otrzymaniu Ducha Świętego doświadczenie Ewangelii w życiu Piotra się dopełniło, dlatego z mocą i radością może on świadczyć o Chrystusie.

Łukasz Ewangelista zdawał sobie sprawę z sytuacji Kościoła, i również świadom był okoliczności w jakich składał swoje świadectwo wierności Chrystusowi, dlatego przypomina słowa Jezusa by dodać innym odwagi i by pamiętali, że bluźnierstwa wobec Syna Człowieczego będą wybaczone, ale nie te przeciwko Duchowi Świętemu. Temu kto zaprze się Jezusa podczas ziemskiej wędrówki będzie wybaczone i dostanie on kolejne szanse by świadczyć, ale tylko dzięki otrzymanemu Duchowi Świętemu. Tak się stało w przypadku św. Piotra i wielu nawróconych Żydów.

Czy jednak można wybaczyć temu kto odrzuca Ducha Świętego, który jest źródłem przebaczenia, nawrócenia i ewangelizacji?

Łukasz Ewangelista zauważa to w zaślepieniu i zatwardziałości tych którzy odrzucają świadectwo apostołów. Jest to całkowite, dobrowolne zamkniecie się na działanie Ducha Świętego i odrzucanie miłosierdzia i nawrócenia.

Przyjęcie bądź odrzucenie Ducha Świętego jest tajemniczą relacją pomiędzy naszym sumieniem a Bogiem. Tylko Bóg, który nas zna doskonale, obdarowuje nas swoja łaska i zbawieniem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *