Rozważanie Słowa Bożego przygotowane przez Kongregacje do Spraw Ewangelizacji Narodów na 22.10.2019

Dzisiejszy fragment listu św. Pawła do Rzymian zawiera kwintesencje jego przesłania. Poza oświadczeniem, że każdy człowiek potrzebuje odkupienia, jest pewność, że grzech psuje relacje z Bogiem. Po zademonstrowaniu grzechu przy pomocy Pisma i doświadczenia, że odkupienie ludzkości pochodzi od Boga poprzez wiarę w Jezusa Chrystusa, apostoł zaczyna analizować nasze doświadczenie wiary.

Kiedy ktoś zrani przyjaciela, skaza pojawia się w sercu i może ona być uleczona gdy przyjaciel zostanie przyjęty i jego przeprosiny zaakceptowane. By powrócić do pierwotnej serdeczności i przyjaźni, przyjaciele potrzebują mediatora, kogoś kto będzie tłumaczył i usprawiedliwiał. I kiedy wszelkie niesnaski znikną, wieź będzie silniejsza, a radość większa.

Jezus jest mediatorem, który musi przejść przez wiele upokorzeń by przekonać nas o dobroci Boga Ojca. Jakże możemy wątpić w Jego miłość, pyta apostoł, po tylu niesamowitych wydarzeniach, które Bóg nam okazał?

On, nasz Mediator, jest naszym największym Przyjacielem. Przyjacielem każdego, czy to Żyda, czy Greka, niewolnika, czy wolnego, mądrego, czy niewyedukowanego – każdy potrzebował odkupienia swoich win. I każdy wezwany jest i zaproszony do wiecznego życia. Nasze serca tęsknią za tą obietnica, aż napełnione zostaną Bożą obfitością.

Jezus jest naszym Odkupicielem, który wyzwolił nas od grzechu, Prawa i śmierci. Jest nowym Adamem, przez którego przyszło zbawienie i życie wieczne. Dzięki Niemu nasza przyjaźń z Bogiem jest odświeżona i jest relacją na wyższym poziomie

Głównym tematem Ewangelii z dzisiejszego dnia, jest powtórne przyjście Pana, kiedy będzie On sądził żywych i umarłych. Okres, w którym wierzący czekają na nieuchronne spotkanie, przepełnione jest aktywnym oczekiwaniem. W opowieści Jezusa najważniejszą sprawa jest chwilowa nieobecność gospodarza. Pozostawił on służącym do dyspozycji swoje dobra by je pomnażali i czynili dobro. Jest to metafora Bożej aktywności, która zawiera w sobie również pozostawienie wolności człowiekowi by dobrami i darami, które Bóg mu dał rozporządzał w wolności, nie czując się manipulowanym, ani do niczego zmuszanym.

To jest wezwanie do służby na rzecz innych. W Ewangelii Św. Łukasza mycie nóg, które jest synonimem służby jest wplecione w Ostatnią Wieczerzę. „Potem nalał wody do misy i zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany” (J 13,4). Służba innym staje się sakramentem miłości, który poprzez Eucharystie pozwala nam współuczestniczyć w życiu Jezusa. (J 6,30-58) Jezus pozostawił swoim uczniom jasne polecenie by służyli wszystkim ludziom, że są powołani do by głosić słowo wszystkim narodom. Po swoim zmartwychwstaniu Jezus prosi uczniów by nie wpatrywali się w niebo, ale aktywnie uczestniczyli w życiu doczesnym i naśladowali Jego drogę i postepowanie. 

Czekamy z nadzieją na naszego Pana, który powróci w chwale, służąc innym, oraz głosząc odkupienie, które dokonało się przez Jedynego Zbawiciela. 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *